Het is (eindelijk) lente!

Yes, het is weer officieel lente! Ik ben echt geen wintermens (ben niet voor niets midden in de zomer geboren zeg ik altijd). En hoewel de afgelopen winter wat weer betreft best heel erg mee viel, is het met name de korte dagen en daardoor dus het vele donker dat me parten speelt. Het ‘s ochtends vroeg weg gaan in het donker en thuis komen in het donker, daar wordt toch niemand vrolijk van?

Ik vind het dan ook heerlijk dat je al een paar weken merkt dat de dagen zichtbaar langer worden. We gaan weer de goede kant op! Nu nog een beetje zon op ons lijf zodat de vitamine D weer rijkelijk kan stromen in ons lichaam.

Voor nu nog maar even genoegen nemen met vitamine Creëer 🙂 . In frisse lentekleuren natuurlijk!

 

Alles op zijn tijd

Die bak met mosselen staat nog steeds op tafel 🙂 . Te lonken. Te roepen. Doe iets met mij! Maar mij structuur experimenten zijn ook zo fijn om te doen! Keuzes, keuzes, keuzes!

Hoewel, je kan natuurlijk best een en ander combineren! En zo ontstond “Alles op zijn tijd” . 

Messages

Het experimenteren met structuren gaat lekker verder. en ik werk nog steeds op dozenkarton dat nu best zichtbaar mag zijn. het voegt tenslotte nog meer structuur toe!

Maar mijn oude liefde voor kleur en papier komt weer omhoog en dus evolueert mijn werk 🙂 . Het wordt steeds meer “eigen” .

Goed gelukt, al zeg ik het zelf 🙂

Structuren maken met verschillende mediums en pasta’s staan voorlopig nog even heel hoog op mijn uitprobeerlijstje. Ik vind het heerlijk om met verschillende potjes om me heen te lekker te smeren en combineren. Soms de heattool er op om iets sneller te laten drogen of zelfs soms om blaasjes te laten ontstaan. Iets dat je normaal gesproken niet wilt, maar als je met structuur bezig bent, kan je geen structuur genoeg hebben vind ik!

Crackles behoren absoluut tot mijn favoriet maar dit soort pasta’s werken vaak beter als je het natuurlijk laat drogen in plaats van de heattool er op te zetten. Geduld hebben dus (en dat is dus niet één van mijn sterktste kanten…). Wat is het dan heerlijk als je de volgende morgen hoopvol naar je werk kijkt en je het vol met barstjes ziet zitten!

Dan moet het geheel nog gekleurd worden. Dat doe ik in vele laagjes, ook weer een geduld klus dus 🙂 . Maar wat is het toch fijn als hij eindelijk af is en je over je eigen werk durft te zeggen: best goed gelukt!

 

Stormy weather

Ik sta bekend om de felle kleuren die ik het liefst in mijn werk gebruik. Maar ik merk dat ik de laatste tijd ook steeds meer wordt aangetrokken tot een meer neutraal palet. Misschien komt het door het kleurloze winter seizoen?

Het stormachtige weer op deze zondagmorgen inspireerde me in ieder geval dit werkstuk te maken. Gewoon op een stukje karton. Waarom op karton? Omdat dit soort werk daar heel mooi op past (vind ik) maar ik merk ook dat ik zeker bij “uitprobeersels” het prettig vind om om goedkoop materiaal te werken. “Het is maar een stukje dozenkarton”, dat neemt meteen de druk weg om te moeten presteren 🙂 .

Creëren is echt magisch!

Er zijn verschillende manieren om te werken. Soms heb je precies in je hoofd wat je wilt maken. Je werkt doelgericht naar iets toe. De kans op teleurstelling is hierbij groot want hoe vaak wordt iets precies zoals je in je hoofd had? 

Ik probeer de laatste tijd steeds meer iets te laten ontstaan. Ik weet ongeveer met welke materialen ik wil werken (maar dat kan tijdens het proces ook zo maar weer veranderen) en start gewoon. Zien waar het schip strand. Maar vooral genieten van het proces van het maken. Komt er iets moois uit? Bonus! Zo niet, dan ben je toch weer lekker bezig geweest en je hebt ongetwijfeld iets geleerd van je werkproces.

Zo wil ik al langer meer intuïtief schilderen, maar vind het heel lastig om mijn hoofd uit te zetten en gewoon te doen. Laag over laag en kijken wat er ontstaat. 

Toch maar weer een keer geprobeerd. Groot leeg vel voor me en op gevoel kleuren pakken en op het papier smeren. Ik was lekker bezig! Tot ik op een geven  moment “de verkeerde kleur” kies en te verkeerde motieven begin te schilderen waardoor ik meteen denk: verpest! Zo jammer want ik was zo lekker begonnen!

Gelukkig was er ergens achter in mijn hoofd een stemmetje dat zei dat het eindproduct niet vast stond en ik dus nog alle kanten op kon. Het grote vel hoefde niet groot te blijven! Het “fout” geschildere gedeelte heb ik afgesneden  waardoor de mogelijkheden ineens weer open lagen!

En dan ineens uit het niets maak je het project af. Je tekent voorzichtig vormen, je ziet kleding ontstaan en maakt er figuren van. Door de rest van de achtergrond te bedekken met een neutrale kleur (negatove painting) staat er zonder het van te voren bedacht te hebben een abstract stel mensen knus tegen elkaar.

Dit zijn de mooiste projecten! Niets van te voren bedenken en aan de slag gaan. Niet opgeven als er iets “mis” gaat. En dan nog blij zijn met het resultaat ook. Creëren is echt magisch!

 

Laat het zo zijn

Ik kan er niets aan doen; ik ben een enorme verzamelaar. In ieder geval van papier in vele soort en en maten, liefst heel oud. Maar ook doosjes en andere dingen. Als ik ergens maar een klein beetje potentie in zie, bewaar ik het want je weet maar nooit wanneer het van pas komt!

Dus toen ik met de hond langs de rivier in ons dorp liep en allemaal mosselschelpen zal liggen in het gras, zo mooi glimmend met die parelmoerkant naar boven werd ik hebberig, heel hebberig! Wat er in mijn zakken pastte heb ik meegenomen maar dat was niet veel. Dus ging er de volgende ronde een tasje mee 🙂 .

 

Dan heb je dus een hele bak met mosselschelpen, waar je “iets” mee wilt doen. Maar wat?

Omdat de schelpen er zo mooi verweerd uitzagen wilde ik ook een beetje verweerde achtergrond maken. Met gesso, structururpasta en verf aan de slag gegaan totdat het splinternieuwe plankje er uit zag alsof het al jaren buiten had gelegen.

Dan nog lang schuiven met enkele papiertjes en stof onder de schelp. Op een gegeven moment de knoop doorhakken, dit is het en vastplakken.

Eén mossel verwerkt, nog héél véél te gaan 🙂

 

Collage drieluik

Opnieuw een collage gemaakt van verschillende materialen. Maar één was niet genoeg! Dus lekker door gegaan en uiteindelijk een drieluik gemaakt met dezelfde materialen. Dan past alles mooi bij elkaar, wordt het een eenheid. Maar uiteraard zijn de werkstukken afzonderlijk ook goed te gebruiken.

Als je het maar weet

Weer een lekker projectje voor in mijn artjournal. Het is heerlijk om af en toe gewoon wat velletjes papier met verschillende materialen en technieken vol te schilderen zodat je daar op een later moment collages mee kan maken. Het blijft een geweldige ontdekkingstocht als je door je zelf bewerkte stapel met papiertjes snuffelt! Soms bewaar ik het kleinste snippertje nog, want je weet maar nooit 🙂 !

Geen goede voornemens, of toch wel?

Ik doe niet aan goede voornemens, vind het altijd een beetje onzin om op 1 januari  ineens iets te willen of te gaan doen. Als je iets wilt, kan dat namelijk elke dag van het jaar. Maar dit jaar voelt het toch een beetje anders.

Ik weet dat ik een beetje op een innerlijke zoektocht ben, wat wil ik? Er lijkt steeds meer op zijn plek te vallen, maar echt een heel duidelijk scherp beeld heb ik nog niet. Wel komt steeds hetzelfde naar boven: ik wil (buiten de noodzakelijke dingen 🙂 ), niets meer “moeten”. Als ik iets doe moet ik er blij van worden en anders moet ik het simpelweg niet doen.

En dus maakte ik mijn nieuwjaarswens voor lieve vrienden en familie, eigenlijk vooral voor mezelf… Als reminder.