Ik ben lang weg geweest. Maar hier ben ik weer.
Na jaren hier aanwezig te zijn geweest om mijn creativiteit te delen, is het lang stil geweest. Niet alleen hier, maar ook in mezelf. Langzaam aan verloor ik het contact met mijn diepste zelf en dus ook mijn creativiteit.
Geestelijke pijn uit het verleden (waarvan ik niets wist dat die er was) en fysieke pijn (waarvan het meer dan overduidelijk was dat die er was), verwijderden mij steeds meer van mijn innerlijke zelf. Uiterlijk leek alles oké, maar innerlijk was ik aan het overleven. Eat, sleep, work, repeat.
Bij de diverse pogingen om hulp te krijgen voor de extreme vermoeidheid werd ik of niet serieus genomen of de overgang-kaart werd gespeeld. Maar die had ik toch al achter me gelaten? En dan denk je “laat maar” en sukkel je weer verder. Eat, sleep, work, repeat.
Mijn creatieve vlam doofde uit. Het enige dat ik nog deed, was lapjes met de hand aan elkaar naaien en borduren. Stapels mini quiltjes heb ik gemaakt. De één na de ander. En weer een quiltje af. Weer op de stapel. En borduren, het liefst rijen kleine streepjes, op die quiltjes. Heel meditatief. Maar doelloos. Compleet doelloos. Wat op zich prima is, creëren hoeft niet altijd functioneel te zijn. Integendeel, creëren kan juist heel helend zijn. Simpel weg iets maken met je handen kan heel veel zeggen over je geestelijke toestand. En die stapel quiltjes met al die geborduurde steekjes gaven uitstekend weer hoe ik me voelde: eat, sleep, work, repeat.
Gelukkig kwam er vorig jaar een fantastische therapeut in mijn leven. Iemand die je serieus neemt, in je gelooft en je vooral ook weer in jezelf laat geloven. Er kwam een hoop onverwachte pijn omhoog en veel tranen zijn gevloeid, maar zonder regen geen regenboog! Het is hard werken maar het is het dubbel en dwars waard! Langzaam aan kom ik weer tot de kern van de zaak: mijn eigen kern! Tel daar een eenvoudige medische behandeling (ruggenprik voor een beknelde zenuw) bij op en en je ziet de zon eindelijk weer gaan schijnen.
Ik voel de creativiteit weer borrelen en geniet daarvan. Het voelt als thuis komen want creativiteit hóórt bij mij! Nee, de lapjes en borduurgarens worden niet in een doos ver weg gestopt, maar er is wel weer ruimte daarnaast voor verf, papier, karton en al die andere geweldige materialen want creatieve keuzes maken kan ik nog steeds niet! Ik vind nog steeds heel veel technieken en materialen leuk en kan en wíl niet kiezen. Juist de afwisseling en combinatie van alles maakt en houdt het interessant. Alleen dat kan mijn creatieve honger stillen.
Ik wil jullie dus weer meenemen op mijn creatieve reis en wie weet lopen we een stukje samen op. Zou ik gezellig vinden!
Ik ben lang weggeweest. Het is een lange weg geweest. Maar hier ben ik weer. Ready or not, here I come!
